LivroRute
Capítulo4 de 4
VersãoBíblia Livre · BLIVRE
Pesquisar ↗
Escolher outro capítulo
Antigo Testamento

Rute 4

Leitura contínua do capítulo.

PORTUGUÊSBíblia Livre — BLIVRE
TEXTO ORIGINALHebraico
1

E Boaz subiu à porta da cidade e sentou-se ali: e eis que passava aquele parente do qual havia Boaz falado, e disse-lhe: Ei, fulano, vem aqui e senta-te. E ele veio, e sentou-se.

1
וּבֹ֨עַזעָלָ֣ההַשַּׁעַר֮וַיֵּ֣שֶׁבשָׁם֒וְהִנֵּ֨ההַגֹּאֵ֤לעֹבֵר֙אֲשֶׁ֣רדִּבֶּר־בֹּ֔עַזוַיֹּ֛אמֶרס֥וּרָהשְׁבָה־פֹּ֖הפְּלֹנִ֣יאַלְמֹנִ֑יוַיָּ֖סַרוַיֵּשֵֽׁב׃
2

Então ele tomou dez homens dos anciãos da cidade, e disse: Sentai-vos aqui. E eles se sentaram.

2
וַיִּקַּ֞חעֲשָׂרָ֧האֲנָשִׁ֛יםמִזִּקְנֵ֥יהָעִ֖ירוַיֹּ֣אמֶרשְׁבוּ־פֹ֑הוַיֵּשֵֽׁבוּ׃
3

Logo disse ao parente: Noemi, que voltou do campo de Moabe, vende uma parte das terras que teve nosso irmão Elimeleque;

3
וַיֹּ֙אמֶר֙לַגֹּאֵ֔לחֶלְקַת֙הַשָּׂדֶ֔האֲשֶׁ֥רלְאָחִ֖ינוּלֶאֱלִימֶ֑לֶךְמָכְרָ֣הנָעֳמִ֔יהַשָּׁ֖בָהמִשְּׂדֵ֥המוֹאָֽב׃
4

E eu decidi fazê-lo saber a ti, e dizer-te que a tomes diante dos que estão aqui sentados, e diante dos anciãos de meu povo. Se houveres de redimir, redime; e se não quiseres redimir, declara-o a mim para que eu o saiba: porque não há outro que redima a não ser tu, e eu depois de ti. E ele respondeu: Eu redimirei.

4
וַאֲנִ֨יאָמַ֜רְתִּיאֶגְלֶ֧האָזְנְךָ֣לֵאמֹ֗רקְ֠נֵהנֶ֥גֶדהַֽיֹּשְׁבִים֮וְנֶ֣גֶדזִקְנֵ֣יעַמִּי֒אִם־תִּגְאַל֙גְּאָ֔לוְאִם־לֹ֨איִגְאַ֜להַגִּ֣ידָהלִּ֗יוְאֵֽדְעָה֙כִּ֣יאֵ֤יןזוּלָֽתְךָ֙לִגְא֔וֹלוְאָנֹכִ֖יאַחֲרֶ֑יךָוַיֹּ֖אמֶראָנֹכִ֥יאֶגְאָֽל׃
5

Então replicou Boaz: O mesmo dia que tomares as terras da mão de Noemi, hás de tomar também a Rute moabita, mulher do defunto, para que suscites o nome do morto sobre sua possessão.

5
וַיֹּ֣אמֶרבֹּ֔עַזבְּיוֹם־קְנוֹתְךָ֥הַשָּׂדֶ֖המִיַּ֣דנָעֳמִ֑יוּ֠מֵאֵתר֣וּתהַמּוֹאֲבִיָּ֤האֵֽשֶׁת־הַמֵּת֙קָנִ֔יתָהלְהָקִ֥יםשֵׁם־הַמֵּ֖תעַל־נַחֲלָתֽוֹ׃
6

E respondeu o parente: Não posso redimir por minha parte, porque lançaria a perder minha propriedade: redime tu usando de meu direito, porque eu não poderei redimir.

6
וַיֹּ֣אמֶרהַגֹּאֵ֗ללֹ֤אאוּכַל֙לִגְאָללִ֔יפֶּן־אַשְׁחִ֖יתאֶת־נַחֲלָתִ֑יגְּאַל־לְךָ֤אַתָּה֙אֶת־גְּאֻלָּתִ֔יכִּ֥ילֹא־אוּכַ֖ללִגְאֹֽל׃
7

Havia já de longo tempo este costume em Israel na remissão ou contrato, que para a confirmação de qualquer negócio, o um se tirava o sapato e o dava a seu companheiro: e este era o testemunho em Israel.

7
וְזֹאת֩לְפָנִ֨יםבְּיִשְׂרָאֵ֜לעַל־הַגְּאוּלָּ֤הוְעַל־הַתְּמוּרָה֙לְקַיֵּ֣םכָּל־דָּבָ֔רשָׁלַ֥ףאִ֛ישׁנַעֲל֖וֹוְנָתַ֣ןלְרֵעֵ֑הוּוְזֹ֥אתהַתְּעוּדָ֖הבְּיִשְׂרָאֵֽל׃
8

Então o parente disse a Boaz: Toma-o tu. E descalçou seu sapato.

8
וַיֹּ֧אמֶרהַגֹּאֵ֛ללְבֹ֖עַזקְנֵה־לָ֑ךְוַיִּשְׁלֹ֖ףנַעֲלֽוֹ׃
9

E Boaz disse aos anciãos e a todo aquele povo: Vós sois hoje testemunhas de que tomo todas as coisas que foram de Elimeleque, e tudo o que foi de Quiliom e de Malom, da mão de Noemi.

9
וַיֹּאמֶר֩בֹּ֨עַזלַזְּקֵנִ֜יםוְכָל־הָעָ֗םעֵדִ֤יםאַתֶּם֙הַיּ֔וֹםכִּ֤יקָנִ֙יתִי֙אֶת־כָּל־אֲשֶׁ֣רלֶֽאֱלִימֶ֔לֶךְוְאֵ֛תכָּל־אֲשֶׁ֥רלְכִלְי֖וֹןוּמַחְל֑וֹןמִיַּ֖דנָעֳמִֽי׃
10

E que também tomo por minha mulher a Rute moabita, mulher de Malom, para suscitar o nome do defunto sobre sua herança, para que o nome do morto não se apague dentre seus irmãos e da porta de seu lugar. Vós sois hoje testemunhas.

10
וְגַ֣םאֶת־ר֣וּתהַמֹּאֲבִיָּה֩אֵ֨שֶׁתמַחְל֜וֹןקָנִ֧יתִילִ֣ילְאִשָּׁ֗הלְהָקִ֤יםשֵׁם־הַמֵּת֙עַל־נַ֣חֲלָת֔וֹוְלֹא־יִכָּרֵ֧תשֵׁם־הַמֵּ֛תמֵעִ֥םאֶחָ֖יווּמִשַּׁ֣עַרמְקוֹמ֑וֹעֵדִ֥יםאַתֶּ֖םהַיּֽוֹם׃
11

E disseram todos os do povo que estavam à porta com os anciãos: Testemunhas somos. O SENHOR faça à mulher que entra em tua casa como a Raquel e a Lia, as quais duas edificaram a casa de Israel; e tu sejas ilustre em Efrata, e tenhas renome em Belém.

11
וַיֹּ֨אמְר֜וּכָּל־הָעָ֧םאֲשֶׁר־בַּשַּׁ֛עַרוְהַזְּקֵנִ֖יםעֵדִ֑יםיִתֵּן֩יְהוָ֨האֶֽת־הָאִשָּׁ֜ההַבָּאָ֣האֶל־בֵּיתֶ֗ךָכְּרָחֵ֤ל׀וּכְלֵאָה֙אֲשֶׁ֨רבָּנ֤וּשְׁתֵּיהֶם֙אֶת־בֵּ֣יתיִשְׂרָאֵ֔לוַעֲשֵׂה־חַ֣יִלבְּאֶפְרָ֔תָהוּקְרָא־שֵׁ֖םבְּבֵ֥יתלָֽחֶם׃
12

E da semente que o SENHOR te der desta moça, seja tua casa como a casa de Perez, o que Tamar deu a Judá.

12
וִיהִ֤יבֵֽיתְךָ֙כְּבֵ֣יתפֶּ֔רֶץאֲשֶׁר־יָלְדָ֥התָמָ֖רלִֽיהוּדָ֑המִן־הַזֶּ֗רַעאֲשֶׁ֨ריִתֵּ֤ןיְהוָה֙לְךָ֔מִן־הַֽנַּעֲרָ֖ההַזֹּֽאת׃
13

Então Boaz tomou a Rute, e ela foi sua mulher; e logo que entrou a ela, o SENHOR lhe deu que concebesse e desse à luz um filho.

13
וַיִּקַּ֨חבֹּ֤עַזאֶת־רוּת֙וַתְּהִי־ל֣וֹלְאִשָּׁ֔הוַיָּבֹ֖אאֵלֶ֑יהָוַיִּתֵּ֨ןיְהוָ֥הלָ֛הּהֵרָי֖וֹןוַתֵּ֥לֶדבֵּֽן׃
14

E as mulheres diziam a Noemi: Louvado seja o SENHOR, que fez que não te faltasse hoje parente, cujo nome será nomeado em Israel.

14
וַתֹּאמַ֤רְנָההַנָּשִׁים֙אֶֽל־נָעֳמִ֔יבָּר֣וּךְיְהוָ֔האֲ֠שֶׁרלֹ֣אהִשְׁבִּ֥יתלָ֛ךְגֹּאֵ֖להַיּ֑וֹםוְיִקָּרֵ֥אשְׁמ֖וֹבְּיִשְׂרָאֵֽל׃
15

O qual será restaurador de tua alma, e o que sustentará tua velhice; pois que tua nora, a qual te ama e te vale mais que sete filhos, o fez nascer.

15
וְהָ֤יָהלָךְ֙לְמֵשִׁ֣יבנֶ֔פֶשׁוּלְכַלְכֵּ֖לאֶת־שֵׂיבָתֵ֑ךְכִּ֣יכַלָּתֵ֤ךְאֲֽשֶׁר־אֲהֵבַ֙תֶךְ֙יְלָדַ֔תּוּאֲשֶׁר־הִיא֙ט֣וֹבָהלָ֔ךְמִשִּׁבְעָ֖הבָּנִֽים׃
16

E tomando Noemi o filho, o pôs em seu colo, e foi-lhe sua ama.

16
וַתִּקַּ֨חנָעֳמִ֤יאֶת־הַיֶּ֙לֶד֙וַתְּשִׁתֵ֣הוּבְחֵיקָ֔הּוַתְּהִי־ל֖וֹלְאֹמֶֽנֶת׃
17

E as vizinhas dizendo, a Noemi nasceu um filho, lhe puseram nome; e chamaram-lhe Obede. Este é pai de Jessé, pai de Davi.

17
וַתִּקְרֶאנָה֩ל֨וֹהַשְּׁכֵנ֥וֹתשֵׁם֙לֵאמֹ֔ריֻלַּד־בֵּ֖ןלְנָעֳמִ֑יוַתִּקְרֶ֤אנָֽהשְׁמוֹ֙עוֹבֵ֔דה֥וּאאֲבִי־יִשַׁ֖יאֲבִ֥ידָוִֽד׃ פ
18

E estas são as gerações de Perez: Perez gerou a Hezrom;

18
וְאֵ֙לֶּה֙תּוֹלְד֣וֹתפָּ֔רֶץפֶּ֖רֶץהוֹלִ֥ידאֶת־חֶצְרֽוֹן׃
19

E Hezrom gerou a Rão, e Rão gerou a Aminadabe;

19
וְחֶצְרוֹן֙הוֹלִ֣ידאֶת־רָ֔םוְרָ֖םהוֹלִ֥ידאֶת־עַמִּֽינָדָֽב׃
20

E Aminadabe gerou a Naassom, e Naassom gerou a Salmom;

20
וְעַמִּֽינָדָב֙הוֹלִ֣ידאֶת־נַחְשׁ֔וֹןוְנַחְשׁ֖וֹןהוֹלִ֥ידאֶת־שַׂלְמָֽה׃
21

E Salmom gerou a Boaz, e Boaz gerou a Obede;

21
וְשַׂלְמוֹן֙הוֹלִ֣ידאֶת־בֹּ֔עַזוּבֹ֖עַזהוֹלִ֥ידאֶת־עוֹבֵֽד׃
22

E Obede gerou a Jessé, e Jessé gerou a Davi.

22
וְעֹבֵד֙הוֹלִ֣ידאֶת־יִשָׁ֔יוְיִשַׁ֖יהוֹלִ֥ידאֶת־דָּוִֽד׃
Rute 4 · Texto original: STEPBible